เป็นส่วนหนึ่งของโครงการห้องเรียนจำลอง : VIRTUAL CLASS
โรงเรียนลูกบาศก์ CUBIC SCHOOL
Credit : 
.
.
Event : นักเรียนแลกเปลี่ยน*
(วายุ & วาโย / feat. โด่ง)
.
.
lllll สีเขียววาโย
lllll สีฟ้าวายุ
lllll สีม่วงโด่ง
.
.
เช้าวันอังคารที่ 15 กันยายน 2552 เวลา 7.00
.
.
"วันนี้จะรดน้ำเสร็จมั้ยวะเนี่ยยยยยย"
พอวาโยก้าวลงจากรถเก๋งสีดำในมือมีกล่องลังใบย่อมๆ เริ่มบ่นงุ้งงิ้งๆ
"ถ้าวันนี้แกไม่มัวแต่แกล้งน้อง แกก็ไม่ต้องกลัวสายหรอก"
วายุหยิบกระเป๋าแล้วกดรีโมทล็อครถ BMW สีดำของตัวเอง
เขาชินเสียแล้วที่ต้องฟังมันบ่นทุกเช้า...ทุกวัน
อ้อ...มีบางเช้าที่มันไม่บ่น
วันที่มันตื่นเที่ยงไง - -"
"เฮ้ยยุ...เร็วดิ เดี๋ยวก็รดไม่เสร็จหรอก
ยัยบูมเล่นทำสวนซะใหญ่บะละหึ่มขนาดนั้น"
"ถ้าแกไม่บ่นก็เสร็จ"
"แกว่าฉันขี้บ่นเหรอวะ?"
"แกได้ยินฉันพูดเหรอ?"
"เออ...เถียงกะแกแล้วไม่เคยชนะซักที"
ทั้งคู่ก็คุยกันไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ลานจอดรถจนถึงหลังโรงเรียน
บริเวณที่เป็นแปลงเกษตรของชมรมบ้านไร่เรือนรัก (ชื่อ by บูม)
สองหนุ่มวางกระเป๋าบนโต๊ะม้าหินอ่อนแถวนั้น
แล้วเดินไปหาสายยางเพื่อใช้รถน้ำตามปกติ
.
.
"จะรดทันมั้ยเนี่ยยยยยยยย"
"อย่าบ่นน่า รดๆไปเดี๋ยวก็เสร็จ"
"สวัสดีครับ" เสียงที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้น ยุกับโยเลยหันไปตามเสียง
ก็พบเด็กอายุน่าจะไล่ๆกับเขายืนอยู่ข้างรางก็อกน้ำ
"เอ่อ...สวัสดี" วาโยทักตอบแบบงงๆ
"มีอะไรให้ช่วยไหมครับ?" เขาถาม
"ใครวะยุ?" วาโยกระซิบถาม
"ก็นักเรียนแลกเปลี่ยนชื่อดนูที่อยู่ ม.4ไง" วายุกระซิบตอบ
(ทำไมต้องกระซิบคะคุณลูก??)
"เอ่อ...นายชื่ออะไร เอ่อ แบบชื่อเล่นไรงี้?"
"โด่งครับ"
"โด่ง...นายรดน้ำต้นไม้เป็นใช่ป่ะ?"
"เป็นครับ"
"งั้นฉันอยากขอให้นายช่วยรดน้ำต้นไม้ช่วยพวกเราหน่อยนะ
พอดีต้นไม้มันเยอะไปหน่อย เลยกลัวจะเสร็จไม่ทันน่ะ"
"ยังไงก็ได้"
"สายยางอยู่ข้างๆรางก็อกน้ำตรงนั้นแหละ
นายรดแปลงแถวๆนั้นละกัน ส่วนพวกฉันจะไปรดตรงนู้นนน"
วาโยชี้นิ้วบอก
"ไม่มีปัญหา"
"ขอบใจนะโด่ง"
"ครับ"
แล้วทั้งสามคนก็ตั้งหน้าตั้งตารดน้ำต้นไม้ไป จากปกติรดสองคน
ใช้เวลาเกือบๆ 45 นาที วันนี้แค่ 30 นาทีก็เสร็จเรียบร้อย
.
.
"เฮ้ออออ เสร็จซักที"
"ขอบใจมากนะโด่ง"
"ไม่เป็นไรครับ เรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ งั้นผมไปก่อนนะ"
"เดี๋ยวโด่ง...อ่ะฉันให้นี่" วายุเดินไปหยิบห่อกระกาษอะไรบางอย่าง
จากในกล่องที่วาโยถือมาแล้วส่งให้
"...ครับ?" โด่งรับมาแล้วคลี่ห่อออกดูก็เห็นองุ่นแดงลูกใหญ่หนึ่งพวง
"พอดีเมื่อวานไปทำงานในไร่องุ่นมาน่ะ เค้าเลยให้มาเยอะ
วันนี้เลยเอามาแบ่งคนอื่นด้วย...ไม่รังเกียจใช่มั้ย?"
วายุถามพลางสังเกตสีหน้าอีกฝ่าย เมื่อไม่เห็นท่าทีรังเกียจ
เลยยิ้มออกมาได้อย่างผ่อนคลาย
"อ่อ...ไม่ครับ ขอบคุณครับ" แล้วโด่งก็หยิบกระเป๋าเดินจากไป
"แล้วเจอกันใหม่น๊า~~~" วาโยโบกมือลาตามหยอยๆ
.
.
"ท่าทางดูเป็นมิตรดีนะ...เสียแต่ว่าไม่ยิ้มเลย" วาโยวางแขนโอบคออีกฝ่าย
"อืม" วายุตอบพลางยกข้อมือขึ้นดูเวลา ก็พบว่าเป็นเวลา 7.30 แล้ว
"ตอนเช้าๆคงง่วงมั้ง"
"แกก็ว่าไปเรื่อย" วายุแกมือวาโยออก แล้วเดินไปหยิบกระเป๋า
"อ้าววว ก็ดูอย่างตั้งโอ๋สิ ยังหลับได้ตลอดเลยเหอะ"
"แกนี่นะ...=A=;;"
.
.
------------------------------------------------------------------------
สรุป
- วันนี้วายุกับวาโยมาสาย เพราะโยมัวแต่แกล้งเยียร์
- โยโวยวายกลัวรดน้ำไม่ทัน
- โด่งโผล่มาพอดี
- ขอให้โด่งช่วยรดน้ำแปลงเกษตร
- รดเสร็จยุให้องุ่นแดงกับโด่ง
- องุ่นได้มาจากงานที่ไปทำเมื่อวันอาทิตย์
- โด่งไม่รังเกียจของที่ได้รับ แล้วก็จากไป
- โยสังเกตว่าที่โด่งไม่ยิ้มอาจจะเป็นเพราะง่วงนอน
.
.
เขียนถึงโด่งไม่ยากเท่าไหร่นะ ไม่มีบทมากเลยง่ายดี 
เขียนแบบเรื่อยๆ ชิวๆ ไม่ต้องคิดมาก
อ่านได้เรื่อยๆ เพราะไม่มีอะไรให้คิดมาก
