วันนี้เอารูปน้องฌอนมาแปะเพิ่ม
ยูคาตะยังไม่เสร็จ เลยเอาหูมิกกี้ให้น้องใส่เล่นไปก่อน
ท่ายืนมาตรฐานน้อง 555+
จะให้น้องยกมือขึ้นมาทำท่าส่งจูบ
แต่ท่าไม่ค่อยให้ ดูเหมือนท่าขอตังค์มากกว่า (ฮา)
ฌอน : ม๊าคับ...ขอเงินหน่อย น้องฌอนอยากกินไอติม
แม่มัน : ไปขอปู่สิลูก~~~
อันนี้ยะถ่ายกะน้อง~~
เอาให้พี่ยุดู พี่บอกว่าเหมือนน้องมีชีวิตขยับเองได้ 555+
(คือพี่ๆไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่ บอกว่าหลอนๆกัน)
((ความจริงคือพี่ๆยังฝังใจกะอีเรื่องแค้นฝังหุ่นน่ะ แชกกี้ทำหลอนจริงๆ))
.
.
.
ยูคาตะของน้องฌอน ค่อยๆเย็บไป...เดี๋ยวก็เสร็จ (ฮา)
.
.
.
.
วันนี้ดู GI ไปก็น้ำตาปริ่มๆ อยากร้องไห้
สงสารน้องๆที่ป่วย...
เข้าใจนะว่าน้องๆเค้ารู้สึกยังไง เพราะยะก็เคยเป็น
ไม่อยากขออะไรนอกจากอยากหาย
อยากวิ่งเล่นได้เหมือนเด็กคนอื่นๆ...ก็เท่านั้น
.
ยะก็มีอะไรหลายอย่างที่อยากทำเหมือนคนอื่นนะ
แต่ก็ทำไม่ได้...ไม่อยากโทษใครอีกแล้ว
โทษไปก็เท่านั้น เค้าไม่มารับรู้หรอกว่าทำให้อนาคต
ของคนๆนึงมีปัญหามากมาย ดีไม่ดีหัวเราะเยาะด้วยซ้ำ
เราก็ทำได้แค่ทำส่วนที่เราทำได้ให้ดีที่สุด
เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องมาเสียใจว่าเราไม่ได้ทำ
.
คนอื่นชอบบอกว่าไม่ค่อยเข้าใจว่ายะกำลังทำอะไรอยู่
เพราะยะทำอะไรไม่ค่อยเหมือนคนอื่น
คิดต่าง...ทำไม่เหมือนใคร เป็นตัวของตัวเอง
ทำอะไรก็เร็ว เดินเร็ว คิดเร็ว บางทีก็มากเกินไป
จนทำตัวเองแฮงค์ก็มี 555+
เวลามีคนบอกว่ายะแปลก...
ยะก็ได้แต่ยิ้มตอบไป เพราะบอกไปคงไม่มีใครเข้าใจ
มีแค่ตัวเราเองที่รู้ว่าเรากำลังทำอะไร เพื่ออะไร และทำทำไม
.
" Tomorrow is not promise to anyone,
young or old alive...today, maybe the last "
พรุ่งนี้อาจไม่เหลือเราไม่เหลือใคร
ฝากใจฝากคำจริงไว้...เผื่อไม่ต้องเสียใจกับพรุ่งนี้
รัก คิดถึง ห่วงใย ขอบคุณ ขอโทษ เสียใจ
เอ่ยให้หมดจดหมดใจ...เผื่อได้เจอกันครั้งสุดท้าย
...แค่วันนี้...
- i hate you, i love you, i miss you : 'Pry Pansang -
.
.
.
อย่าเหนื่อย...ที่จะฟังว่าฉันรักคุณแค่ไหน
อย่าเบื่อ...ที่ได้ยินคำว่าคิดถึงทุกวัน
เพราะฉันก็ทำได้แค่นี้ เพราะฉันก็มีแค่นี้ที่จะให้คุณได้
มีแค่ "รัก" และความจริงใจ...เพราะฉันมีแค่นี้
.
.
.
ป.ล. น้องฌอนยังแมนอยู่วววววววววว TTATT
อย่ามาว่าน้องยะนะ...เดี๋ยวโกดดดดดดดดด
