.
.
ฟังเพลงของคุณแล้ว
ฟังแล้วก็ร้องไห้จนหลับไป...
.
.
.
ขอโทษนะ...
ช่วงนี้ยะคงจะเป็นแบบนี้ จนกว่าพี่จะดีขึ้น
ขอเลิกเรียกคุณ เพราะพี่ไม่ชอบ แต่ยะก็ดื้อเรียกอยู่นั่น
.
.
.
จากเมื่อวาน...
ยะคงฟังเสียงนักร้องคนไหนได้ไม่เพราะอีกต่อไปแล้ว
จะปาร์คฮโยชิน จะเตอิ หรือจะดงบังชินกิ
ยะฟังเสียงพวกเค้าได้ไม่เพราะเหมือนเดิมอีกแล้ว
เพราะเสียงพี่...
เพราะกว่าเสียงพวกนั้นพันล้านเท่า...สำหรับยะ
.
.
.
คอนเสิร์ตคราวนี้คงอาจจะแค่ตื่นเต้น เฉยๆ ไหลตามน้ำ
ยะคงไม่อะไรมากอีกแล้ว...
.
.
.
ถ้าพี่หายแล้วกลับมาร้องเพลงได้เหมือนเดิม
ยะอาจจะเลิกฟังเพลงของคนอื่นที่พี่ไม่ชอบไปเลยก็ได้
ขอแค่พี่หายดี...ยะจะให้พี่ทุกอย่าง
จะตามใจทุกอย่างไม่ขัดเลยซักอย่างเดียว
.
.
.
ตอนนี้ยะเหนื่อย...
เหนื่อยที่ถูกกันให้อยู่วงนอก รู้ว่าเกิดอะไร แต่ทำอะไรไม่ได้
ทั้งๆที่ยะทำอะไรได้มากกว่าที่พวกคุณคิด
เพราะยะเคยทำได้แล้ว...
ยะมั่นใจว่าครั้งนี้ยะก็ต้องทำได้...
.
ให้โอกาสยะเถอะ...
ยะจะทำมันให้ดีที่สุด แม้ยะจะต้องเจ็บ ต้องเหนื่อยแค่ไหน
มันดีกว่าที่ต้องรอเฉยๆ โดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย...
.
.


