แก้วร้าว...ฉันยังพอจะทำให้มันมีน้ำได้

แม้จะต้องค่อยๆเติม เพราะกลัวว่ามันจะแตก

น้ำยังมีวันเต็มแก้วได้...

.

แก้วรั่ว...ฉันก็ยังคอยเติมน้ำใส่ลงไปได้เรื่อยๆ

เติมไปได้เรื่อยๆ อย่างน้อยก็ยังพอใส่น้ำได้

แม้จะใส่เท่าไหร่ก็ไม่สามารถเต็มอยู่ได้นาน

น้ำยังจะพอมีในแก้วได้...

.

แต่แก้วที่ไม่มีก้นแก้ว...ฉันคงไม่สามารถจะทำอะไรได้

เติมน้ำลงไปเท่าไหร่ น้ำก็ไม่เคยอยู่ในแก้ว

จะพยายามเท่าไหร่...ก็เหมือนเอาน้ำสาดไปในอวกาศ

ล่องลอยและหายไปอย่างไร้จุดหมาย

น้ำไม่เคยจะมีวันอยู่ในแก้วได้เลย...

.

.

.

หากหัวใจของเธอร้าว...ฉันจะคอยประคอง

ค่อยๆเติมความรักเข้าไปทีละนิดจนเต็มได้

.

หากหัวใจของเธอมีรอยรั่ว...ฉันจะคอยเติมความรัก

ใส่ให้เธอเรื่อยๆให้หัวใจเธอมีความรักของฉันอยู่ข้างในบ้าง

.

แต่หากเธอไร้ซึ่งหัวใจ...ไม่ว่าฉันจะทำอะไร

ก็มีสามารถทำให้ใจของเธอมีความรักของฉันได้เลย

.

.

.

อย่าบอกว่าอยากให้ฉันคิดถึงคุณ

ถ้าคุณยังไม่เคยแม้แต่จะคิดถึงฉัน...

.

อย่าบอกว่าเคยรักฉัน

ถ้าคุณยังไม่เคยแสดงอะไรเลยให้ฉันรู้สึก...

.

อย่าบอกว่าเสียใจที่เคยทำให้ฉันเจ็บ

ถ้าคุณยังไม่เคยร้องไห้หรือสำนึกผิดให้กับสิ่งที่ผ่านไป...

.

อย่าบอกว่าอยากให้ฉันกลับไป

ถ้าหากคุณยังไม่เคยเรียนรู้สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา

ถ้าหากคุณยังไม่เคยเชื่อใจฉัน

ถ้าหากคุณยังไม่เคยมั่นใจในสิ่งที่ฉันแสดงออก

.

.

.

ถ้าหากคุณยังไม่เคยบอกฉันสักคำว่ารัก...