Song : น้ำแข็งในมือ
Artist : โรส ศิรินทิพย์

.

.

ความเย็นชาที่เธอเป็น ที่เห็นอยู่

ไม่รับและไม่รู้ ไม่เคยถาม ไม่ห่วงใย

ในแววตาที่เธอมองผ่าน...ไม่สนใจ

อ้อมแขนเธอ...ไม่มีแล้วไออุ่นนั้น

.

ฉันที่อยู่ข้างเธอ เจ็บปวดเสมอ

ดูเธอเปลี่ยนไปไม่ผูกพัน...

.

เธอคือน้ำแข็งในมือ...จะให้ฉันถือยังไงให้นาน

เฉยชาอย่างนั้น แต่มันเผาผลาญจิตใจ

เธอคือน้ำแข็งในมือ...เจ็บจนมือชากว่าจะละลาย

ฉันคงทนไม่ไหว คงทนไม่ไหว...

.

ฉันไม่รู้ที่เธอทำ...มันเ้พื่อใคร

ไม่รักกันใช่ไหม ต้องทำร้ายกันอย่างนั้น

.

ฉันที่อยู่ข้างเธอ...เจ็บปวดเสมอ

ดูเธอเปลี่ยนไปไม่ผูกพัน...

.

เธอคือน้ำแข็งในมือ...จะให้ฉันถือยังไงให้นาน

เฉยชาอย่างนั้น แต่มันเผาผลาญจิตใจ

เธอคือน้ำแข็งในมือ...เจ็บจนมือชากว่าจะละลาย

ฉันคงทนไม่ไหว คงทนไม่ไหว...

.

เธอคือน้ำแข็งในมือ...จะให้ฉันถือยังไงให้นาน

เฉยชาอย่างนั้น แต่มันเผาผลาญ...จิตใจ

เธอคือน้ำแข็งในมือ...เจ็บจนมือชากว่าจะละลาย

ฉันคงทนไม่ไหว...คงทน...ไม่ไหว

.

คงทนไม่ไหว...

.

.

.

.

.

.

Intro to Wayu Side story

"In the Snow Land"

(หมายเหตุ : ตัดตอนมาจากบางส่วนของเรื่อง)

.

"ยุ...เมื่อไหร่เธอจะเลิกทำสายตาเย็นชาใส่ชั้นซักที!"

จู่ๆลี่ลี่ก็เป็นผ่านทนไม่ไหวลุกขึ้นยืนพูดเสียงกร้าวใส่วายุ

"ชั้นก็เป็นของชั้นแบบนี้..." แต่ชายหนุ่มก็ตอบด้วยท่าทางขาไปที

"เลิกทำตัวงี่เง่าแบบนี้ซักทีได้มั้ย?"

"ถ้าชั้นจะงี่เง่าแล้วมันธุระของเธอเหรอไงลี่ลี่!"

แล้ววายุที่อดทนมานานก็เริ่มขึ้นเสียงบ้าง

ปัง!

"พอซะทีเถอะทั้งสองคน!!

ชั้นทนฟังพวกเธอเถียงกันเรื่องไร้สาระมานานเต็มทีแล้วนะ!"

ไอริสตบโต๊ะของตัวเองเสียงดังแล้วส่งเสียงดังขึ้นมาบ้าง

"ไม่ใช่ธุระของเธอ...ไอริส" วายุตอบเสียงเรียบ

แต่นั่นเหมือนยิ่งราดน้ำมันบนกองไฟแห่งความไม่พอใจของไอริส

"อ๋อ...งั้นเหรอวายุ แล้วไอ้ที่ขึ้นเสียงกับผู้หญิงแบบนี้

มันเป็นสิ่งที่ผู้ชายเค้าทำกันด้วยเหรอวะ?!!!!"

ไอ้ท่าทางเย็นชาไอริสพอจะทนไหว...แต่จู่ๆก็มาขึ้นเสียงกับผู้หญิง

ด้วยกันแบบนี้ ยังไงก็ยอมไม่ได้!

"..." วายุนิ่งไป

"ไอริสอย่าว่ายุเลย...ลี่ลี่ผิดเองที่เริ่มก่อน" ลี่ลี่เดินเข้าไปช่วยให้ไอริส

เย็นลงบ้าง เพราะไม่ตั้งใจจะให้เป็นเรื่องที่เริ่มจะบานปลายแบบนี้

"ใครจะเริ่มก่อนชั้นไม่สนหรอกนะ แต่ทำแบบนี้กับผู้หญิง

แย่มากว่ะ!!!" ไอริสยังยืนยันความไม่เป็นสุภาพบุรุษของชายหนุ่ม

"เออ...อะไรชั้นก็ผิดหมดนั่นแหละ!!!" แล้ววายุก็ลุกเดินออกจากห้อง

"ถูก...ชั้นก็ว่าแกผิดนะยุ" เสียงหนึ่งพูดขึ้นทำให้ชายหนุ่มหยุดฝีเท้าลง

แล้วหันมายังต้นเสียงที่กล่าวโทษเขาเมื่อครู่

"เธอก็ว่าชั้นผิดเหรอหยิน?" เลิกคิ้วถามย้ำว่าเจ้าตัวยัง

ว่าจะยืนยันคำตอบเดิมหรือไม่

"ช่ายยยย ผิดเต็มที่ล้านปูเซ็งเรยยย" หยินยักไหล่อย่างเสียมิได้

แต่ก็ยังยืนยันความเชื่อมั่นเดิมเต็มที่

"โอ๊ยยยเห็ด! อย่าทำให้เรื่องมันยุ่งจะได้มั้ย?"

แล้ววาโยที่นั่งเซ็งฟังคนนู้นคนนี้เถียงกันตั้งแต่ยังไม่เริ่มเรื่อง

จนเรื่องเริ่มจะบานกลายเป็นนิวเคลียร์ถล่มโลกก็ขอบ้าง

โดยเริ่มขึ้นเสียงกะไอ้คนที่มันไม่เกี่ยวแต่อยากแส่นี่แหละ

"ชั้นจะยุ่งแล้วทำไมล่ะ? แล้วนั่นแกจะไปไหนไอ้โย?"

หยินลอยหน้าลอยตาตอบกวนๆตามสไตล์

วาโยถึงกับออกอาการเซ็งอย่างชนิดที่ว่าเด็กอนุบาล

เห็นยังรู้เลยว่าเบื่อเต็มพิกัด...แล้วลุกขึ้นจากโต๊ะ

เดินกอดคอวายุตั้งท่าจะพากันออกจากห้อง

"ไปว่ายน้ำกับฮุย! เห็นหน้าแกแล้วปวดตับว่ะเห็ด"

แล้ววาโยก็ตัดสินใจเดินออกจากห้องตามวายุไปอีกคน

โดยไม่สนใจว่าข้างหลังจะมองตามทั้งคู่ที่ออกจากห้องไปแล้วยังไง

.

.

'กว่าน้ำแข็งที่อยู่ในใจเธอจะละลาย...ชั้นคงจะเหนื่อยตายก่อนสินะ'

.

'ถ้าแกพูดกับชั้นดีๆบ้าง...แกจะเห็นชั้นส่วนที่น่ารักของชั้นใช่มั้ย?'

.

'ชั้นเหนื่อยมากเต็มที...เธออย่ามายุ่งกับชีวิตของชั้นเลยนะ'

.

.

.

แล้วมันก็ระเบิด...บรึ๊มมมมมม

=____________________,= แจ่ม!!

.

.

.

ป.ล. จริงๆมีคนส่งเพลงนี้มาให้ฟัง

แล้วบอกว่ายะกำลังเป็นเหมือนเพลงนี้...

เป็นน้ำแข็งในมือของเค้า...ซะงั้น

แต่เพลงก็เพราะดีนะ ^^