2008/Nov/02

Fan-fic of Cubic School*

Episode 01

"E grazie mille per tutto...cara mia"

(And thank your for everything...my love)

.

main cast : Give / Insee / Year / Yu / Yo

.

Note : ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักใดๆทั้งสิ้น

และเป็นแฟนฟิคที่ต่อจากเรื่องนี้ [CS] GI : ตะกอนฟิคคุณกบฏ

เพราะฉะนั้นกรุณาอ่าน"ตะกอนฟิค"ก่อนนะคะ

แล้วก็...เตรียมทิชชู่ไว้ด้วยนะคะ ^^

เพราะยะแต่งเป็นอยู่แนวเดียวนี่แหละ 555+

.

.

.

"ถ้านายยืนยันจะโค่นบัลลังก์ให้ได้

หน้าที่ปราบกบฏโค่นบัลลังก์ ก็เป็นของฉันด้วยเช่นกัน!"

"ถ้าต้องตายด้วยคมดาบของพระองค์...ข้ากระหม่อมก็ยินดี"

"งั้นก็เตรียมตัวตายได้เลยเจ้ากบฏ!!"

ราชินีอินทรีประกาศกร้าวด้วยเสียงดุดัน อัศวินกิ๊ฟที่ได้ยิน

ยืนนิ่งงันแล้วค่อยๆหลับตาลง ปล่อยดาบในมือให้ร่วงลงสู่พื้น

ด้วยไม่ต้องการทำร้ายนางอันเป็นที่รักดั่งดวงใจแม้เพียงรอยข่วน

อินทรีพุ่งดาบหมายตัดขั้วหัวใจกบฏที่หมายปองบัลลังก์

และราชาผู้เป็นที่รักยิ่งของพระองค์อย่างไม่ลังเลด้วยดาบเดียว

หยาดน้ำอุ่นใสค่อยๆไหลรินจากดวงตาของอัศวินหนุ่ม

.

ทันใดนั้นเอง...

.

ก็มีร่างหนึ่งพุ่งตัวเข้ามาขวางทางดาบนั้นไว้

ส่งผลให้ร่างบางนั้นสะดุ้งเฮือกทันทีที่ดาบแทงทะลุอกของตน

เลือดสีสดค่อยๆไหลซึมจากบาดแผล

ยังผลให้เจ้าของดาบนิ่งงัน...ด้วยไม่คิดว่า

องครักษ์หญิงคู่ใจจะเอาตัวเข้ามาบังดาบเสียเอง

ด้วยความตกใจจึงรีบชักดาบออกจากร่างนั้น

ทำให้ร่างบางค่อยๆทรุดลงกับพื้น...

"น้องเยียร์!" กิ๊ฟที่รู้สึกว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นก็ลืมตาขึ้นมาพอดีกับ

วินาทีที่ดาบแทงทะลุร่างบางแสนคุ้นเคยตรงหน้าและค่อยๆทรุดตัวลง

จึงประคองร่างนั้นให้ซบลงกับอกกว้างของตน

"ท่านเยียร์..." ราชินีอินทรีปล่อยดาบที่ได้สังหารองรักษ์คู่กาย

แล้วก็ทรุดลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ

"...ทำไมถึงทำแบบนี้..." พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบปรางแก้มนวล

"น้องเยียร์...ทำไมถึงทำอะไรโง่ๆแบบนี้ ฮึก..."

อัศวินหนุ่มกอดผู้เป็นเสมือนน้องสาวที่รักไว้แนบอกแน่นขึ้น

น้ำตาทลายลงมาเหมือนกับน้ำหลาก แต่คนในอ้อมแขน

กลับยิ้มเพียงบางเบาแสนเศร้า แล้วเอ่ยแผ่วเบาที่ข้างหู...

"ถ้าข้าต้องเห็นท่านพี่ตาย...ข้าขอยอมตายแทน...ดี...กว่า"

"ทำไมต้องเอาชีวิตเข้ามาเสียสละเพื่อพี่ด้วย...พี่มีค่าขนาดนั้นเลยหรือ"

"การตายเพื่อรักษาชีวิตของคนที่เรารัก...ย่อมมีค่าเพียงพอเสมอ"

"น้องเยียร์..."

"ข้ารักท่าน...พี่กิ๊ฟ" ประโยคสุดท้ายจางไปพร้อมกับลมหายใจ

ที่รวยรินค่อยๆแผ่วลง...แผ่วลง...

จนไร้สัญญาณชีพของร่างบางที่มีรอยยิ้มระบายบนใบหน้า

ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม...

.

.

.

ย้อนกลับไปเมื่อ 12 ปีที่แล้ว...

ครั้งเมื่อัศวินกิ๊ฟยังเป็นเพียงแค่เด็กชายอายุ 9 ขวบ

ที่สนใจการฟันดาบ ด้วยหมายมั่นในใจจะเป็นทหารหาญ

เหมือนบิดาที่ใช้ชีวิตปกป้องรักษาองค์รัชทายาทจากกบฏ

.

ในบ่ายวันหนึ่งกลางฤดูร้อน...ก็มีครอบครัวพ่อค้าวานิชจากต่างเมือง

ย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังถัดไปจากบ้านของเด็กชาย

ครัวครัวนี้มีสมากชิก 3 คน

คนพ่อเป็นพ่อค้าขายอัญมนี คนแม่เป็นแม่บ้าน

ที่มีฝีมือทำอาหารและเย็บปักร้ายกาจ ชนิดหาตัวจับยาก

ลูกชายสองคนที่เป็นฝาแฝดอายุเท่ากันกับเด็กชาย

และน้องสาวคนเล็กที่อายุห่างจากเขาถึง 3 ปี

เด็กชายทั้ง 3 คนสนิทกันภายในเวลาไม่กี่วัน

แฝดคนพี่ชื่อวายุ ดูจะสนใจในเรื่องการค้าเหมือนบิดา

แต่เรื่องการต่อสู้ ก็สนใจด้วยไม่แพ้กัน

แฝดคนน้องชื่อวาโย สนใจการฟันดาบเหมือนเค้า

และหมายมั่นจะเป็นอัศวินปกปักรักษาองค์หญิง

เหมือนในนิทานที่ได้ฟังก่อนนอนบ่อยๆ

ส่วนเด็กหญิงตัวน้อยที่ชื่อเยียร์นั้นก็ดูเหมือนจะสนใจ

ด้านการต่อสู้เช่นเดียวกับพี่ชาย แต่ก็ต้องหัดทำอาหาร

และเย็บปักถักร้อยดูแลบ้านให้ดีด้วย

.

กิจวัตรในแต่ละวันที่เด็กๆทั้ง 4 ทำด้วยกันก็คือ

ออกไปเที่ยวเล่นที่ริมแม่น้ำท้ายไร่ของกิ๊ฟในช่วงเช้า

ฝึกการฟันดาบและการต่อสู้จากครูที่พ่อของพี่น้องแฝดหามาฝึกสอน

ส่วนตอนบ่าย...ก็ต้องมาเรียนหนังสือกัน

กิ๊ฟต้องปรับตัวอย่างมาก ด้วยเคยเรียนแค่พออ่านออกเขียนได้

ผิดจากอีก 3 คนที่พ่อแม่เคี่ยวเข็ญให้ร่ำเรียนตั้งแต่เริ่มหัดพูด

แต่ไม่นานกิ๊ฟที่เป็นเด็กหัวไวก็ตามทันได้ไม่ยาก

จนครูเอ่ยปากชมว่าในอนาคตอาจจะได้เป็นถึงจอมทัพ...

ในวันที่ไม่ต้องเรียน เด็กทั้ง 4 ก็ยังไปเที่ยวเล่นที่ริมแม่น้ำเหมือนเดิม

โดยกิ๊ฟกับวาโยก็จะฝึกฟันดาบกันต่อ

วายุจะนั่งอ่านหนังสือเงียบอยู่ใต้ต้นไม้ไม่ห่างกันนัก

และน้องเยียร์ที่สายตาจะจับจ้องที่พี่ชายข้างบ้านอยู่เสมอ

พร้อมกับขอเข้าไปร่วมวงกับพี่ชายด้วยทุกที

.

ในช่วงระยะเวลา 6 ปี...ทั้ง 4 คนสนิทเหมือนเป็นพี่น้องกันจริงๆ

โดยเฉพาะเยียร์ ที่ดูจะติดกิ๊ฟมากกว่าพี่ชายจริงๆทั้งสองซะอีก

ถึงขนาดที่ว่ายอมเรียนวิชาต่อสู้จริงๆจังๆ

เพื่อที่จะไปเป็นอัศวินเหมือนกัน จนพี่ชายทั้งสองของเธอหัวเราะ

.

ทุกครั้งที่กิ๊ฟไปเรียนที่โรงเรียนสอนการเป็นทหารในเมืองหลวง

ตอนเย็นกลับมาก็จะได้แผลมาเต็มไปหมด

ก็มีเยียร์คอยทำแผลให้ตลอด

หรือคราวที่แม่ของกิ๊ฟป่วย...ก็ได้เยียร์ดูแลอีกเช่นกัน

จนผู้ใหญ่หมายมั่นจะให้เด็กทั้งสองได้คู่กัน...

.

แต่เมื่อเวลาผ่านไปไม่นาน...กิ๊ฟผ่านการทดสอบของราชวัง

จึงได้เป็นอัศวินสมใจหมาย และวาโยก็ได้เป็นทหาร

อยู่ฝ่ายวางแผนเพราะมีความฉลาดโดดเด่นกว่าคนอื่น

และนานๆกลับมาที่บ้านที...จนน้องสาวคนเล็กรู้สึกใจหาย

จนต้องตามไปทดสอบเป็นอัศวินด้วยอีกคน

ในตอนนั้นมีประกาศรับสมัครองครักษ์หญิงรักษาพระองค์หญิงพอดี

เธอจึงติดโผไปอย่างมิต้องสงสัยในฝีมือ

และได้เลื่อนเป็นองครักษ์คู่ใจขององค์หญิงอินทรีเพราะถูกชะตากัน

ทำให้ทั้งคู่ได้เจอกันอีกครั้งหนึ่ง

คอยช่วยเหลือดูแลกันยามอยู่ในวัง

แล้วทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป...

เมื่อพระราชาสั่งให้กิ๊ฟต้องคอยดูแลและฝึกสอนวิชา

ให้ว่าที่ราชินีองค์ใหม่เช่นที่สอนให้องค์รัชทายาท

การที่ได้ใกล้ชิดกันของอัศวินหนุ่มกับเจ้าหญิงเลอโฉม

ความรักก็ก่อตัวขึ้นในใจของชายหนุ่มได้ไม่ยาก

จนหลงลืมสัญญาบางอย่างที่เคยให้ใครคนนึงไว้เมื่อคราวยังเด็ก

.

จนถึงคราวราชาผลัดบัลลังก์ให้เจ้าชายรัชทายาทแมนเป็นราชา

กิ๊ฟก็ได้เลื่อนเป็นอัศวินฝ่ายขวาประจำองค์ราชาคนใหม่ทันที

และเยียร์ก็ได้เป็นองครักษ์รักษาพระราชินีองค์ใหม่

และเรื่องวุ่นวายก็ได้เริ่มขึ้นนับจากนั้น...

.

.

.

.

"โตขึ้นข้าจะแต่งงานกับท่านพี่กิ๊ฟ" เด็กหญิงเยียร์วัย 10 ขวบ

เอ่ยจริงจังกับพี่ชายทั้ง 3 คน

"ได้เลย~~ โตขึ้นน้องเยียร์ต้องเป็นเจ้าสาวของพี่นะ

ห้ามมอง ห้ามรักผู้ชายคนอื่นด้วย" กิ๊ฟในวัย 13 ปี เอ่ยจริงจังไม้แพ้กัน

แล้วก้มลงเด็ดดอกหญ้าบริเวณข้างๆสานเป็นแหวนวงน้อย

สวมเข้าที่นิ้วนางซ้ายของคนตัวเล็กกว่าที่จะเป็นเจ้าสาวของตน

ในอนาคตแล้วหอมแก้มเธอเบาๆ จนเด็กหญิงหน้าแดง

ด้วยความเขินอาย แต่ก็หอมแก้มอีกฝ่ายกลับเช่นกัน

เมื่ออีกฝ่ายตีลมที่แก้มป่องเป็นเชิงให้หอมแก้มตนบ้าง

"ข้าสัญญา...ข้าจะรักท่านพี่กิ๊ฟคนเดียวไม่ว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร"

เด็กหญิงเอ่ยหนักแน่น...

และยึดคำมั่นในสัญญามาตลอด 8 ปีนับจากวินาทีนั้น

.

.

.

.

.

.

พี่ขอโทษที่ผิดสัญญา...ทั้งๆที่พี่เป็นคนบอกให้น้องสัญญาเอง

พี่ขอโทษ...ขอโทษที่หลงลืมคนที่รักพี่หมดหัวใจ

คนที่อยู่เคียงข้างพี่มาตลอด ไม่ว่าจะทุกข์ยากหรือลำบากแค่ไหน

.

ขอบคุณที่ไม่เคยทิ้งให้พี่อยู่คนเดียว

แม้ว่าพี่จะทำร้ายหัวใจน้องมากแค่ไหน

ขอบคุนที่อยู่เคียงข้างพี่มาตลอดเวลา

แต่ตอนนี้หัวใจพี่เป็นของน้อง...

และขอบคุณสำหรับทุกอย่าง...ที่รัก

น้องจะอยู่ในใจพี่เสมอไป...

.

.

.

.

 - end -

.

.

----------------------------------------------------

เป็นฟิคสังเวยให้คุณน้องวินค่ะ ^^

แล้วก็ขอเป็นแถแถกของน้องทรายด้วยเลย 555+

(หวังว่าจะถูกใจทั้งคู่นะจ้ะ)

.

ดูเหมือนเรื่องยังมีปมขึ้นอีกเยอะเลยนะเนี่ย

คิดซะว่าอ่านเอาให้โฮกน้องเรียนกะหนูกิ๊ฟแล้วกันนะ

ไว้ถ้าได้ปมอะไรอีก...อาจจะมาแต่ง Episode 02

แต่ถ้าไม่มีอะไรมาสะกิด Episode 02 ก็จะเป็นคู่อื่น

เรื่องอื่นไปไม่เกี่ยวข้องกัน~~

ไม่รู้จะแต่งได้ประทับใจเท่าพี่สีฯรึเปล่านะคะ

ปกติแต่งแนวนี้จนเป็นเครื่องหมายการค้าของตัวเองไปแล้ว (ฮา)

จะให้แต่งแบบตลกโปกฮามันก็ไม่ถนัดซักเท่าไหร่

อาจจะเป็นพวก SM ต้องมีใครซักคนในเรื่องตายมั้ง

ถึงจะรู้สึกว่าความรักในเรื่องช่างสวยงาม 555+

.

ป.ล. หากภาษาอิตาเลี่ยนที่ชื่อเรื่องผิด...ก็ขออภัย

พอดีไม่สันทัดแต่งอยากใช้ (ฮา)

ถ้าไม่ถูกรบกวนขออันที่ถูกต้องด้วยนะคะ TTATT

(จะได้รู้ว่ามันผิดตรงไหนไง~~)

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
Captcha: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
พี่ยะ มันเป็นแท็กข้าพเจ้ามิได้ แท็กนั้นต้องมีฉากฝนตก= ="
(ฉะนั้นพี่ยังไม่ได้ทำแท็กให้ แฮ่ก ๆ << โดนเตะ)

ฟิคเศร้าอีกแล้ว งื้อ พี่ยะแต่งทีไรเศร้าทุกทีT___T
#1  by  「AKARI*」 : Hadou ~kono koe~ At 2008-11-02 14:21, 
เฮ่ย ทำไมมีอะไรแบบเน้ด้วย!!!

โอวโฮก เศร้าหงะ

ทำไมอินทรีมันโหดร้ายงี้ว่ะ แทงได้ง๊ายยย
#2  by  [veho+อินทรี At 2008-11-02 14:48, 
โอ้ คู่กิ๊ฟ*เยียร์

อินทรีแอบโหดนะเนี่ย มีแทงเลยไม่ลังเล
ผมขอแต่งเรื่องนี้ต่อละกัน
#4  by  [veho+อินทรี At 2008-11-02 15:00, 
#1 winkต้องมีฉากฝนตกด้วยเหรอ??
งั้นเดี๋ยวรอซัก 2-3 วัน บิ๊วอารมณ์ก่อน 555+

#4 ตามสบายเลยค่ะคุณวีโฮ~~ จะรออ่านนะคะcry
#5  by  - な み だ の 風 - At 2008-11-02 15:11, 
ปล.ต่อและ 55+
#6  by  [veho+อินทรี At 2008-11-02 16:45, 
โอวววว

ทำเอาน้ำตาซึมเลยค่ะ

น้องเยีย... ซิกๆ//เช็ดน้ำตา
#7  by  นากิชิ&โคลเวอร์* At 2008-11-02 19:51, 
หวาน และเศร้าด้วยอ่ะ
#8  by  แมวหน้าแว่น At 2008-11-03 00:57, 

<< Home


- チ ョ ン サ -
View full profile