ปี๊ดดดดดด~~~

ภูมิและลี่ลี่พุ่งตัวออกจากแท่นกระโดดพร้อมกัน

แต่ด้วยว่าภูมิตัวใหญ่กว่า เลยพุ่งไปได้ไกลและแรงกว่าลี่ลี่

แต่ลี่ลี่ก็ไม่รอช้า เร่งสปีดตามมาติดๆเลยทีเดียว

ทำให้ภูมิยิ่งจ้วงแขนหนักหน่วงและเร็วมากขึ้นเพื่อให้ทิ้งห่างให้ได้

20 เมตร...30 เมตร...40 เมตร...

ทั้งคู่ผลัดกันนำผลัดกันตามจนคนดูทั้งสระแทบหยุดหายใจ

กองเชียร์ก็เลิกเชียร์ไปนานแล้ว และหันมานั่งล้อมรอบสระแทน

ลุ้นกันขนาดที่ว่า ไอริส แพท สุน และไทยยืนจับมือกันแน่น

ด้วยหัวใจที่เต้นรัวเป็นจังหวะกลองทหารเดินสวนสนามพร้อมรบ

หยินก็ยังมือค้างไว้ที่คอของวาโยในท่าเตรียมบีบ

ฟ้าเทียนปล่อยสมุดม่วงลงไปกับพื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

บูมกับฟ้าเหมือนฝันก็วิ่งปราดไปที่จุดแตะขอบสระสุดท้ายทันที

พร้อมกับผ้าขนหนูผืนใหญ่ในมือของแต่ละคน

เย้เยนั่งลุ้นอยู่ข้างขอบสระโดนมีวายุถือกล้องวีดีโอถ่ายอยู่ข้างๆ

กิ๊ฟกับพลอยถือแก้วน้ำค้างในมือ...สังเกตการณ์อยู่ไกลๆ

ไอริกับคีริลก็ยืนบนเก้าอี้ดู เพราะเพื่อนๆบัง

ลัคกับโคลหยุดตีกลอง พร้อมๆกับที่

วิเผลอยกผ้าเช็ดหน้าลายคิดตี้ขึ้นมากัดอย่างลืมตัว

ตั้งโอ๋ ฟาน ภู ปอ มินท์ นิค ธี ต้นน้ำ ต้นไม้และสตาร์

ยืนเกาะกลุ่มกันด้วยใจระทึกไม่แพ้คนอื่นๆที่ข้างโต๊ะตั้งถังน้ำเย็น

แม้แต่วินด์กับกีกี้ยังยอมสงบศึกชั่วคราว

กินเลย์ไปดูไปเหมือนกำลังดูแข่งกีฬาโอลิมปิกก็มิปาน

ฟาร์ม สาน ขนุนและภัทรยืนอยู่ใต้ร่มของฟาร์ม

สร ฮุยและอินทรียืนอยู่ข้างสระ

โดยที่ในมือของอินทรีมีป้ายเขียนข้อความเชียร์ลี่ลี่ว่า

'ว่ายให้ชนะเจ้าหมีนะจ้ะที่รัก~~♡' สีชมพูตัวใหญ่เป้ง

ไผ่ยืนลุ้นด้วยใจที่เต้นโครมครามอยู่ไม่ไกลจากสานมากนัก

ปลากับฟองคลื่นถือกล่องปฐมพยาบาลค้างไว้

ส่วน ระ ธร และพราวก็นั่งลุ้นอยู่บนสุดของสแตนด์เชียร์

โดยที่พราวเว้นระยะห่างจาก 2 คนนั่น 3 ช่วงตัวในท่าไขว่ห้าง

พวกครูๆก็ไม่มีใครนั่งติดเก้าอี้ ยืนอย่างลุ้นไม่แพ้ลูกศิษย์

แม้แต่ผ.อ.ยังลุ้นจนกำคุ้กกี้ช็อคโกแลตชิพแตกเป็นเสี่ยงๆ...

.

.

.

.

เมื่อถึงช่วงกลับตัว ทั้งคู่ก็หมุนตัวถีบขอบสระกลับตัวพร้อมกัน

แล้วจ้วงแขนสลับกับเงยหน้าหายใจเป็นระยะๆ

40 เมตรสุดท้าย ภูมิเริ่มรู้ตัวว่าหากไม่รีบทิ้งห่าง

เค้าอาจจะเป็นคนแพ้ในคราวนี้

ลี่ลี่เริ่มที่จะรักษาสปีดของตัวเองให้เร็วคงที่

แรงไม่มีตกอีกแล้วสำหรับลี่ลี่

30 เมตรสุดท้าย ภูมิที่เร่งสปีดทิ้งห่างลี่ลี่เริ่มแรงตกลง

ทำให้ลี่ลี่ค่อยๆตีตื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วเท่าเดิม

ด้วยความที่รู้จักออมแรง เลยทำให้สามารถว่ายได้

ด้วยความเร็วคงที่เป็นระยะเวลานาน

ผิดกับอีกฝ่ายที่ตั้งใจจะเอาชนะอย่างเดียว

จึงลืมที่จะออมแรงไว้ในช่วงสุดท้าย แรงจึงตก

และลี่ลี่สามารถแซงได้ใน 20 เมตรสุดท้าย

และทิ้งภูมิห่างถึง 3 ช่วงตัวใน 10 เมตรสุดท้าย

และเป็นไปตามที่ทุกคนคาดไว้...ลี่ลี่แตะขอบสระ

นำชัยชนะมาสู่สีขาวได้ในที่สุด!!

.

.

.

นักกีฬาฝ่ายสีขาวทั้งหมดต่างกรูกันไปกอดเหล่านักกีฬาหาญ

ทั้ง 4 คนของสีตัวเองไว้ ลี่ลี่กับวายุจึงต้องยืนเบียดกันอย่างไม่ตั้งใจ

วายุพยายามจะเอาเสื้อคลุมสีชมพูคลุมให้ลี่ลี่

ตามคำสั่งของแพทและสุนอย่างยากลำบาก

เพราะเพื่อนๆก็ต่างเบียดกันเข้ามาแสดงความดีใจและยินดี

แต่ก็ทำสำเร็จในที่สุด ก่อนที่ลี่ลี่จะโดนอินทรีกอด

เย้เยกับไผ่ก็วิ่งเข้ามาขวางทางอินทรีได้สำเร็จ

พร้อมกับที่อินทรีที่หมายจะหอมแก้มลี่ลี่เลยพลาดไปโดน

แมนที่ถูกเพื่อนๆดันเข้ามาอย่างไม่ตั้งใจ

ส่งผลให้แมนกับอินทรียืนค้างอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าบอกว่า...

ได้ไปสู้ปรโลกเรียบร้อย...อาเมน - -"

.

.

.

ผ.อ.ทำการมอบเหรียญรางวัลแก่นักกีฬาทีมสีขาว

เป็นเหรียญทองที่มีตราโรงเรียนให้นักกีฬาทั้ง 4 ห้อยคอไว้

ไอริสกับไทยดึงพลุกระดาษด้วยความดีใจ

ทีมสีขาวร้องเพลงเชียร์ลั่นสระก่อนที่จะรวมตัว

เพื่อไปดูแข่งมวยทะเลซึ่งเป็นรายการต่อไป...

.

.

.

"ขอบคุณไผ่กับเย้เยด้วยนะที่ช่วยให้ลี่ลี่

ปลอดภัยจากอินทรี ^____^" ลี่ลี่ที่เปลี่ยนชุดแล้วเดินมาขอบคุณ

ไผ่กับเย้เยที่ยืนรอตัวเองอยู่หน้าห้องน้ำ

"เพื่อนกันแค่นี้เอง~~" เย้เยตอบอย่างอารมณ์ดี

"ด้วยความยินดีครับลี่ลี่" แต่ไผ่ยินดีกว่า 10 เท่า

"แหม...แล้วเจ้าชายที่อุตส่าห์เอาเสื้อคลุมมาสวมให้ล่ะจ้ะ"

หยินที่เดินตามออกมาจากห้องน้ำ เอามือวางบนไหล่ของลี่ลี่

แล้วถามด้วยสายตาเจ้าเล่ไม่น่าไว้ใจ

"เง้อออ...ไม่เกี่ยวเลยนะหยิน *0*

เค้าเอามาให้ชั้นที่ไหนกันล่ะ...เย้เยไม่ใช่เหรอ?" ลี่ลี่ตกใจ

เหมือนได้ข่าวว่าอินทรีพาพ่อแม่มาลู่ขอแล้วมองไปที่เย้เยขอคำยืนยัน

ว่าสิ่งที่หยินพูดมามันแค่อำกันเล่นๆ

"ไม่ใช่เราอ่ะลี่ลี่...เป็นยุอย่างที่หยินบอกเลย"

แล้วเย้เยก็ยืนยันประโยคนั้น

"TTATT" ไผ่เริ่มทำหน้าเศร้า

"แล้วจะไปขอบคุณเค้ามั้ยเนี่ย?"

"จำเป็นมั้ยอ่าหยิน TTATT" ลี่ลี่เริ่มหน้าเสียถามหยิน

"เรื่องของเธอนะจ้ะลี่ลี่...ไม่ก็ชวนมาเลี้ยงน้ำชาสิ

จะได้อยู่กันหลายๆคน" แล้วหยินก็เดินจากไป

ทิ้งให้ลี่ลี่ยืนตัดสินใจอยู่ตรงนั้น

"งั้นลี่ลี่ชวนไผ่ด้วยนะจ้ะ แล้วจะนัดวันกันอีกที"

สุดท้ายลี่ลี่ก็คิดอะไรได้เลยชวนไผ่มาด้วย

เพราะคิดว่าถ้าเพื่อนๆมากันเยอะๆวายุคงไม่มาแน่ๆ

"^0^" ไผ่ที่แสดงออกสีหน้าเพียงแค่ยิ้มเบาๆ

แต่ในใจกระโดดโลดเต้นเป็นซิกโก้ เกียรติศักดิ์ไปแล้ว

.

.

.

"คราวนี้ใครชนะวะ...เอารูปจากกล้องที่ฝากธูปถ่ายมาดูเหอะ"

วาโยพูดกับวายุทันทีที่หาที่นั่งบนสแตนด์เชียร์

ข้างๆสถานที่แข่งมวยทะเลคู่ 2 ได้

"อืม" แล้ววายุก็ล้วงเอากล้องวีดีโอจากกระเป๋าออกมาเปิดดู

"ชั้นชนะ~!" วาโยร้องขึ้นทันทีเมื่อเปิดไฟล์ขึ้น

แล้วฟอเวิร์ดไปยังนาทีที่ทั้งคู่แตะขอบสระ

"อารายยยย =A=;; ขยายดูสิฟระ!! รูปเล็กแค่นี้จะไปรู้ได้ไง"

ด้านวายุก็ไม่ยอมแพ้ ประท้วงให้ขยายภาพจากไฟล์ขึ้นมาดู

"หง่ะ...=A=" วาโยร้องเสียงประหลาดทันทีเมื่อขยายภาพ

ขึ้นมาอีก 10 เท่า พร้อมทั้งรีไปรีมาดูให้แน่ใจในสิ่งที่ตาเห็น

"โหยยยยยย เสมอกันอีกแล้ว" วาโยถึงกับเซ็ง

"คราวหน้าค่อยว่ากันใหม่ละกัน - -"" รายนี้ก็ออกอาการเซ็งไม่แพ้กัน

"อดใส่ชุดว่ายน้ำถ่ายกะสาวๆเลย TTATT"

แต่ดูเหมือนรายนี้จะมีปมมากกว่าอีกคนที่เป็นแค่ของกิน

"ในหัวแกมีแต่เรื่องนี้เหรอวะ - -"

"เออสิวะ!!"

แล้ววายุก็อดไม่ได้ที่จะโบกหัว

เพื่อนร่วมสายเลือดที่ดูเหมือนจะเริ่มไร้สาระเข้าไปทุกวัน...

.

สงสัยคงต้องพาไปสงบจิตในแน่หากมันยังเป็นแบบนี้...วายุคิดในใจ

.

.

.

- End -

------------------------------------------------------------

จบแบบหืดขึ้นคอ 555+

ขอบคุณพี่ยุนะคะสำหรับพลอตบางส่วน...งี๊ดๆ หนูรักพี่นะ~~♡

ขอบคุณที่อ่านกันมาถึงตอนนี้นะคะ

รู้สึกเหมือนตอน 2 จะยาวกว่าตอน 1 นะเนี่ย 555+

.

พี่ยุเสนอให้ทุกคนในห้องมีบทบาทด้วย

เลยออกแนวเพื่อนๆยืนอึ้งดูการแข่งไปโดยปริยาย (ฮา)

หวังว่าเพื่อนๆคงไม่ได้เบื่อตอนนั้นนะคะ TTATT