ผลการแข่งขัน*
ว่ายน้ำผลัดผสม 4x100 เมตร
Part.1
.
Main Cast : เขียว - ผลัด1 โย / ผลัด2 ไอริน / ผลัด3 พู่ / ผลัด4 ภูมิ
ขาว - ผลัด1 ยุ / ผลัด2 คี / ผลัด3 เย้เย / ผลัด4 ลี่ลี่
(ตัวละครอื่นตามความเหมาะสมนะคะ ^^)
.
.
.
- 7.00 am. หน้าโรงเรียนลูกบาศก์ -
"แล้วเค้ากับแด๊ดจะมารับตัวสองคนตอน 6 โมงเย็นนะ~~"
พเยียยื่นหน้าออกมาพูดกับพี่ชายจากเบาะกลาง Honda CRV
สีขาวที่มีคุณอัครา พ่อของสองหนุ่มเป็นคนขับ
"อื้อ" วาโยตอบรับ
"เอาให้ได้รางวัลกลับมาทั้งสองคนล่ะ"
"ครับแด๊ด ^O^"
"อย่ากัดกันล่ะตัว~~"
"- -^ นี่เธอจะยุให้พี่ชายกัดกันเองใช่มั้ย?"
วาโยยกกำปั้นทำท่าจะทุบหัวเยีร์ทำให้เธอรีบหดหัวเข้าไปในรถ
"=A= เค้าก็เผื่อไว้...เห็นต้องแข่งกันนี่นา"
ไม่หดเปล่ากดเลื่อนกระจกครึ่งมาครึ่งนึงกันไว้
"อย่าทะเลาะกับน้องน่าโย เยียร์แค่เป็นห่วง"
วายุดึงมือวาโยลงแล้วส่ายหน้าบอก
"งั้นแด๊ดกับน้องไปแล้วนะ" คุณแด๊ดโบกมือลาลูกชายทั้งสอง
"บายครับแด๊ด/แล้วเจอกันแด๊ด" สองแฝดโบกมือลาตอบ
ก่อนที่พ่อกับน้องสาวจะขับรถเลี้ยวหายลับไป
.
"งั้นเราไปวอร์มก่อนที่สระ indoor แล้วกันนะ"
วายุเสนอทันทีที่เดินเข้ามาในรั้วโรงเรียนและทักทายยามยอด
ที่ดูเหมือนว่าวันนี้จะยุ่งวุ่นวายเป็นพิเศษ
"อืม...แต่จริงๆอยากว่ายที่ outdoor มากกว่าว่ะ - -"
วาโยบ่นพลางแกะชูปาชุ๊ปรสโคล่ายัดใส่ปาก
"ก็เค้าใช้แข่ง...แกจะไปยุ่งกับสถานที่เค้าทำไมล่ะ"
วายุถามพลางกดมือถือของตัวเองไป
"เออ...ก็ได้ ซ้อมๆๆ วอร์มๆๆ"
วาโยเตะฝุ่นที่ทางเดินให้ปลิวขึ้นมาอย่างขัดใจ
.
.
.
- 10.35 am. ริมสระ outdoor -
"ยินดีด้วยนะฟาร์ม" วายุเดินเข้าไปยินดีกับเพื่อนฝ่ายตรงข้าม
ที่แข่งเสร็จไปก่อนหน้า
"ขอบใจยุ...ขอให้นายโชคดีกับการแข่งต่อไปนะ"
ฟาร์มตอบทั้งๆที่เช็ดผมด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่ลายร่ม - -"
"อืม" วายุตอบ
"แต่คนที่โชคดีที่สุดต้องเป็นชั้น~~" จู่ๆวาโยก็เดินเข้ามาตบไหล่วายุ
พร้อมกับเริ่มคุยข่มอีกฝ่ายที่อยู่คนละสี
"นั่นขึ้นอยู่กับความสามารถแล้วล่ะโยเอ๋ย~"
วายุยิ้มแล้วปัดมือออกเบาๆ
"ถึงตอนซ้อมเราจะไม่เคยชนะกันเลย...แต่อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า
ชั้นจะให้แกรู้ว่า...ชั้นว่ายน้ำชนะแก 555+"
"ถ้าแกแพ้?" วายุเลิกคิ้วขึ้นถาม
"ชั้นจะทำสตรอเบอร์รี่ชีสพายให้แกกินทุกวัน...แล้วถ้าแกแพ้?"
วาโยก็เลิกคิ้วตามมั่ง
"ชั้นจะยอมรับงานถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ...แกจะได้ดูสาวๆใส่ชุดบิกินี่"
"ตกลงนะเว้ย" วาโยยกมือขวาขึ้นตั้งฉากระดับอก
"เออ...ด้วยเกียรติทั้งหมดของชั้น" วายุจึงยกมือข้างเดียวกัน
จับมือของวาโยแล้วเริ่มบีบ
"แล้วเราจะได้รู้กัน!" แล้วต่างฝ่ายก็ออกแรงบีบมือกันอย่างดุเดือด
.
- 10.45 am. ริมสระ outdoor -
"นักกีฬาเข้าที่ได้~~"
"โยสู้ๆนะจ้ะ" ไอรินที่อยู่ในชุดคลุมสีเขียวอ่อน
เดินมาอวยพรให้กับวาโยที่อยู่ในชุดว่ายน้ำกางเกงขาสั้น
สีดำยาวเกือบถึงเข่าแบบพอดีตัว และมีแว่นตาว่ายน้ำสีดำ
คาดอยู่บนหัว พร้อมกับยื่นมือไปรับผ้าขนหนูสีขาวผืนใหญ่
"ขอบใจไอ" วาโยพูดพร้อมส่งผ้าขนหนูให้
"แหมๆๆ หวานจังนะจ้ะ...ระวังแม่สาวหัวเห็ดเค้างอนเอานะ"
ไอริส...หัวหน้าสีขาวตะโกนพอได้ยินมาจากอีกฝั่งของสระ
"ไอริส...ไปยุ่งกับสีของเธอเลยไป - -" วาโยตะโกนกลับ
ด้วยเสียงที่ดังกว่า 10 เดซิเบล (เพื่อ??)
"ย่ะ~~" แล้วไอริสก็เชิดใส่ เดินไปนั่งในที่ของตนข้างๆไทย
ที่ส่งกล้องส่องทางไกลมาให้(?)
"ลี่ลี่ ให้กำลังใจเพื่อนหน่อยซิจ้ะ~~" แพทเห็นไอริสมาแซวสีตัวเอง
เลยให้ลี่ลี่ที่ถือพู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีชมพูเดินไปให้กำลังใจวายุ
ลี่ลี่มองแพทแล้วรู้ว่าไม่สามารถจะขัดได้เลยต้องจำใจวางพู่ลง
แล้วเดินไปให้กำลังใจวายุอย่างเสียมิได้
"เอ่อ...วายุ...ชนะวาโยให้ได้นะ" ลี่ลี่อวยพรวายุทั้งๆที่ยังไม่เงยหน้ามอง
"ขอบใจนะ" วายุที่อยู่ในชุดว่ายน้ำกางเกงขาสั้น
สีดำยาวเกือบถึงเข่าแบบพอดีตัวเหมือนวาโย และมีแว่นตาว่ายน้ำสีขาว
คาดอยู่บนหัว ตอบพร้อมกับเอามือวางบนหัวลี่ลี่
แล้วก็เดินมารอที่แท่นกระโดดโดยไม่รอฟังว่าลี่ลี่จะพูดอะไรต่อ
"มะ...ไม่เป็นไรจ้ะ" ลี่ลี่เลยได้แต่อ้อมแอ้มบอกกับตัวเองเสียงเบา
.
ที่แสตนด์ริมสระน้ำฝั่งสีเขียว
ก็มีใครอีกคนฟังประโยคนั้นด้วยอาการเจ็บแปลบ
"TTATT"
"เฮ้ยเป็นไรวะไผ่" ธีที่พึ่งเดินถือแก้วน้ำอัดลมมาจากข้างสแตนด์
ถามไผ่ที่นั่งทำหน้าเหมือนคนกำลังจะร้องไห้
"ไม่เป็นไร...แค่รู้สึกเจ็บแปลบๆ"
"ไปห้องพยาบาลมั้ย?"
ปลาที่ถือกล่องปฐมพยาบาลผ่านมาถามอย่างเป็นห่วง
"ไม่ต้องหรอกดูเพื่อนแข่งนี่แหละ"
.
.
.
"นักกีฬาเตรียมตัว"
ปี๊ดดดดดด~~~
วายุและวาโยพุ่งตัวออกจากแท่นกระโดดพร้อมกัน
ด้วยท่าที่เหมือนกันอย่างไม่ผิดแม้แต่องศาเดียว
เพื่อนๆที่อยู่ข้างสนามต่างยืนขึ้นด้วยความทึ่ง
และต่างคิดในใจว่า...ยังไงมันก็เหมือนกันล่ะวะฝาแฝดเนี่ย...
.
สองหนุ่มพุ่งทะยานลงน้ำด้วยความเร็วและไกลพอสมควร
จึงมีแรงพุ่งส่งให้ดันตัวในน้ำได้ไกล
แต่เหมือนวาโยจะใจร้อนกว่านิดหน่อย วาดแขนจ้วงน้ำก่อน
จะหมดแรงส่งตัวตอนกระโดด ทำให้เสียจังหวะนิดหน่อย
ส่งผลให้วายุที่อาศัยจังหวะดีกว่าห่างออกไปครึ่งช่วงตัวใน 25 เมตรแรก
และทิ้งห่างเป็น 1 ช่วงตัวในเมตรที่ 40 ก่อนกลับตัว
ในช่วงการกลับตัวช่วง 50 เมตร วายุเกิดเสียจังหวะตอนถีบขอบสระ
ทำให้วาโยที่ตามมาติดๆพุ่งกลับตัวตามมาอยู่ในระดับที่เสมอกัน
แล้วทั้งคู่ก็เร่งสปีดเพิ่มขึ้นอีกเพื่อเอาชนะอีกฝ่าย
ในเมื่ออีกฝ่ายไม่คิดจะอ่อนข้อ และใครแพ้ต้องทำตามสัญญาที่ตกลงไว้
ยิ่งไม่มีใครคิดจะยอมแพ้ให้กัน เพื่อนๆต่างกรูมาที่ขอบสระด้วยความตื่นเต้น
เพราะไม่เคยเห็นแฝดคู่นี่แข่งอะไรกันเลยซักครั้ง
แล้วก็แว่วเสียงสาวหัวเห็ดเริ่มวางเดิมพัน
"ชั้นว่ายุชนะเว้ย!"
"ต้องโยสิวะ...มันเตะบอลออกจะเก่ง"
"เตะบอลไม่เกี่ยวกับว่ายน้ำเฟร้ย"
"พอกันทั้งหมดนั่นแหละ!!"
"อะจึ๊ยยยครูปราบ...ชิบหอยแหล่ว"
"ไม่อนุญาตให้นักเรียนเล่นพนันกัน!!
กลับไปเชียร์เพื่อนเธอเหมือนเดิมได้แล้ว"
.
กลับมาที่ 2 หนุ่มที่ยังแข่งกันอยู่...
ผ่าน 30 เมตรไปแล้วทั้งคู่ก็ยังดูสูสี จนเพื่อนๆเริ่มลุ้น
ว่าวายุหรือวาโยจะแตะขอบสระเพื่อเปลี่ยนตัวได้ก่อนกัน
20 เมตรสุดท้ายทั้งคู่ว่ายเคียงกันมา ดูยากจนเพื่อนๆเริ่มส่ายหัว
10 เมตรสุดท้าย วายุเริ่มแรงตกลงบ้าง ทำให้วาโยขึ้นนำ 1 ช่วงแขน
7 เมตรสุดท้ายวาโยเป็นฝ่ายแรงตกตาม วายุจึงเร่งขึ้นอีก
นำไป 1 ช่วงแขนเช่นกัน...
5 เมตรสุดท้าย...ทั้งคู่ก็เร่งสปีดมาระดับเดียวกันจนได้
ไอรินและคีริลรีบเข้าประจำที่แท่นกระโดดตัวเองรอผลัดต่อไปทันที
เพื่อนๆแต่ละสีเริ่มลุ้นจนเหงื่อตก ไม่มีใครส่งเสียงออกมา
1 เมตรสุดท้ายก็ยังดูไม่ออก ไอรินและคีริลปาดเหงื่อกันคนละที
ในที่สุด 2 หนุ่มก็แตะขอบสระ...ไอและคีพุ่งตัวลงไปทันที
.
คีริลที่มีฉายาเพื่อนๆเรียก(หรือเรียกตัวเองก็ไม่แน่ใจ)ว่า"แมวน้ำ"
เหมือนจะคุ้นกับการว่ายน้ำมากกว่า ทิ้งห่างไอรินตั้งแต่ 20 เมตรแรก
สีเขียวเลยขุดกลเม็ดในการเชียร์มาอย่างเต็มที่
ฝ่ายสีขาวก็นั่งสบายใจเพราะไว้ใจฝีมือของคีที่เป็นแมวน้ำของสี
แต่คีก็ไม่ย่ามใจ พยายามทิ้งห่างไอรินให้ได้มากที่สุด
ไอรินที่เริ่มรู้ว่าตัวเองถูกอีกฝ่ายทิ้งห่างไปหลายช่วงตัว
ก็ไม่ยอมแพ้ รีบเร่งสปีดตัวเองให้ได้มากที่สุด
โดยไม่ลืมที่จะออมแรงไว้เผื่อ 50 เมตรหลังด้วย...
.
ฝ่ายคี...ทันทีหมุนกลับตัวก็พยายามรักษาความเร็วไม่ให้ตก
ส่วนไอที่ออมแรงไว้ในตอนแรก...ก็เร่งสปีดตามมาทันทีที่กลับตัว
แล้วไล่ตามคีมาติดๆ แต่ก็ยังห่างอยู่ 2 ช่วงตัวอยู่ดี
เพื่อนๆพยายามส่งเสียงเชียร์ไอรินกันอย่างลุ้นตัวโก่ง
ทั้งเต้นทั้งร้องกันสุดเสียงเป็นที่สนุกสนาน
ฝั่งสีขาวที่นำทีมโดยไอริสและไทยก็ใช้กล้องส่องดูความเป็นไปเงียบๆ
พร้อมใช้แผนสำรองทันทีที่ดูเหมือนจะเพลี่ยงพล้ำ
ไอริสยิ้มมุมปาก...ดูเหมือนการแข่งรอบนี้เธอยังไม่ต้องใช้
เพราะคีทิ้งห่าง 2 ช่วงตัวแตะขอบสระให้เย้เยโดดลงไปแล้ว
ทันทีที่ไอรินแตะขอบสระ...พู่ก็พุ่งตัวทะยานลงแตะผิวน้ำสวยงาม
เงียบกริบ จนวายุที่ยืนดูอยู่เหยียดยิ้ม...
.
พู่เร่งสปีดตามเย้เยมาติดๆ
ส่วนเย้เยก็ยิ่งเร่งสปีดอย่างไม่คิดชีวิต...
.
.
.
To be continue...>>PART 2
ติดตามมากๆ
สนุกจังเลยค่ะ
