Wayu & Wayu side story*
Part 1 : Who's Hyung, who's Nam-dongsang??
(Hyung (ฮยอง) = พี่ชาย / Nam-dongsang (นัมดงแซง) = น้องชาย)
.
.
วันนี้เป็นเช้าวันอาทิตย์ที่แสงแดดค่อนข้างจาง
เพราะเมฆฝนกำลังตั้งเค้าลางๆอยู่ข้างนอก...
แม้ว่านาฬิกาที่วางตั้งไว้บนหัวเตียงจะดังพร้อมกันทั้ง 2 เรือน
หน้าจอ LCD แสดงผลว่าเป็นเวลา 7:00 AM
ก็ไม่มีที่ท่าว่าเจ้าของทั้งสองจะตื่นขึ้นมากดปิดมันเลยซักคน
ซ้ำร้ายเจ้าของเตียงสีฟ้าอ่อนกลับคว้านาฬิกาสีเขียวอ่อนผู้โชคร้าย
คว้างออกไปปะทะฉากกั้นห้องหล่นตุ๊บลงกับพื้นอย่างไม่ใยดี
แต่โชคดีที่เจ้านาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษที่ออกแบบมาให้
ทนต่อแรงกระแทกจากการขว้างอย่างแรง
ถ้ามันมีชีวิต...มันคงจะถอนหายใจ
ด้วยความโล่งอกที่มันยัง"มีชีวิต"อยู่
.
"พี่ยุค๊า~~~ พี่โย~~~ หม่าม๊าให้มาตามค่า~~"
เสียงของเด็กผู้หญิงนำลิ่วมาก่อนที่เจ้าตัวจะวิ่งขึ้นบันไดเวียนขึ้นมา
"เง้ออออ =A=;; เจ็ดโมงกว่าแล้วนะคะ ไม่ออกไปทำงานกันเหรอ?"
"..."
(แปลว่าไม่มีสัญญาณตอบรับจากสิ่งมีชีวิตที่ท่านเรียก - -*)
"อย่างงี้มันต้อง..."
พเยียถอยหลังตั้งหลักไป 5 ก้าวจากปลายเตียงสีฟ้า
แล้วตะโกนสุดเสียงว่า...
"เยียร์อิมแพคคคคคค!!!"
พร้อมกับกระโดดขาคู่กระทืบเจ้าของเตียงผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายเธอ
...อย่างไม่เกรงใจ...
แอ๊กกกกก!!!!
โอ้ววว...แล้วสิ่งมีชีวิตที่ชื่อวาโยก็หายวับไปจากดาวโลก
เพราะ HP ลดเหลือ 0 (มะใช่แระ...- -")
ส่งผลให้เจ้าชายน้ำแข็งที่นอนอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมาตั้งหลักที่ข้างเตียง
ด้วยท่ายืนตรงวันทยาหัตถ์...หัวฟู...และอีกมือมีดินสอถือไว้
(ลูกชายชั้น...เสียภาพพจน์หมด)
"เยียร์ทำอะไรพี่ชายอ่า...TTATT" วาโยที่พึ่งได้ชีวิตกลับคืนมา
เอ่ยอย่างเจ็บปวด...ที่โดนน้องสาวคนเดียวกระโดดตื้บเข้าที่ท้อง
"ก็พี่ๆไม่มีใครตื่นซักคนนี่คะ...เยียร์ได้ยินเสียงนาฬิกามันปลุก
ตั้งแต่ 6 โมงครึ่ง...ไม่เห็นใครตื่นมาปิดเสียงซักคน - -*"
"เมื่อคืนกว่าจะเลิกงานก็ปาเข้าไปตี 2 แล้วน่ะเยียร์"
วายุพูดพลางเดินเข้ามาดึงให้วาโยลุกขึ้นมานั่งดีๆ ก่อนที่แม่น้องสาว
จะเกิดอาการเซ็งพี่ๆแล้วตื้บแถมให้อีกรอบ...
"อ๋อเหรอคะ? แต่วันนี้อย่าลืมนะคะ...10 โมงเราต้องไป
ถ่าย MV ที่สตูดิโอ XX ... เยียร์ไม่อยากไปสายนะ"
"คร๊าบบบบคุณน้องสาว - -"" เจ้าแฝดพูดขึ้นพร้อมกัน
ก่อนที่วายุจะแยกตัวไปเข้าห้องน้ำและวาโยจัดการเก็บของ
ที่ตัวเองทำรกเมื่อคืน...
(เช่น PSPII ซีดีเกมส์ แก้วน้ำหวาน ซากจานเค้กและจานซูชิกองโต)
((ตกลงเมื่อคืนมันทำงานดึกหรือทำอะไรกันแน่ฟระ???))
.
- สตูดิโอ XX -
"วายุ วาโย...เดี๋ยวถ่าย MV เสร็จแล้ว
มีสัมภาษณ์นิตยสาร VOGUE ต่อนะจ้ะ" เมย์-คุณผู้จัดการสาว
เดินมาบอกยุกับโยที่กำลังทำผมอยู่ในห้องแต่งตัว
"คร๊าบบบ" ทั้งคู่ตอบเป็นเสียงเดียวกัน
.
การถ่าย MV ผ่านไปอย่างราบรื่นด้วยความเป็นมืออาชีพ
ของทั้ง วายุ วาโย และ พเยีย งานเลยเสร็จก่อน 4 โมงเย็น
"ไม่ต้องเปลี่ยนชุดนะจ้ะหนุ่มๆ ไปสัมภาษณ์ตรงนั้นก่อน"
คุณผู้จัดการก็ชี้ไปที่โต๊ะไม้ในสวนที่มีผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่ก่อนแล้ว
"ได้ครับพี่เมย์" วายุตอบแล้วเดินนำวาโยที่กำลังเช็ดรอยเลือดเทียม
ที่เปื้อนที่มุมปากไปนั่งรอก่อน...
วายุที่อยู่ในชุดฮากามะสีกรมท่ากำลังจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่
เพื่อที่เวลาถ่ายรูปออกมาจะได้ดูดี
ผิดกับวาโยที่อยู่ในชุดแบบเดียวกัน...
ที่มาถึงก็นั่งแปะ~ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
"พี่แนะนำตัวก่อนนะจ้ะ พี่ชื่อเชอร์รี่มากจากนิตยสาร VOGUE
วันนี้จะมาสัมภาษณ์น้องสองคนในลงคอลัมน์ Men's today นะจ่ะ"
"ครับ"
"งั้นเริ่มเลยนะจ้ะ~ น้องสองคนเข้าวงการมาได้ยังไงคะ?"
"เมื่อ 3 ปีที่แล้วที่งานออดิชั่นเปียโนของ YAMAHA ครับ"
...
แล้วการสัมภาษณ์ก็ดำเนินไปเรื่อยๆ
"แล้วตกลงใครเป็นแฝดพี่แฝดน้องล่ะจ้ะ?"
"อืม...ในความเชื่อของคนไทย แฝดคนที่ออกมาก่อน
ส่วนคนที่ออกมาทีหลังจะเป็นพี่ เพราะว่าพี่เสียสละให้น้องออกมาก่อน"
วายุพูดพลางปัดผมที่ถูกลมพัดออกจากใบหน้า
"แต่ในทางกลับกัน...พวกยุโรปเค้าก็เชื่อว่าคนออกมาก่อนเป็นพี่"
แล้ววาโยก็หยิบพัดกระดาษที่ติดมือจากกองถ่ายออกมาคลี่พัดคลายร้อน
"เคยได้ยินมาเหมือนกัน...แล้วยุกับโยเห็นด้วยกับความเชื่อไหนล่ะ?"
หญิงสาวถามกลับอย่างสนใจ
"นั่นสิครับ..." วายุตอบพลางคลี่ยิ้มบางเบา
"ใครเป็นฮยอง...ใครเป็นนัมดงแซงกันนะ"
วาโยเลือกใช้ภาษาเกาหลีตามที่ตอนนี้กำลังเป็นที่นิยม
(형(ฮยอง) = พี่ชาย / 남동생(นัมดงแซง) = น้องชาย)
.
.
.
.
.
.
"อ้าว...จบแล้วเหรอวายุ?"
ฟองคลื่นที่นั่งถัดไปข้างหน้า 2 แถวถึงกับหันมาถาม
"นั่นสิๆ แบบนี้มันคาใจนะ" สตาร์ที่เหมือนไม่สนใจในตอนแรกๆ
ก็ยังอุตส่าห์ให้ความสำคัญ
"ช่ายยยยย" ธร วิ กีกี้ นิค ต้นน้ำ ลัค ไม่เว้นแม้แต่ธูป เอ่ยขึ้นพร้อมกัน
"อ้าว...พวกนายอยู่ตั้งไกลได้ยินด้วยเหรอ?"
กิ๊ฟที่นั่งอยู่บนโต๊ะของวายุหันไปถามด้วยความประหลาดใจ
ทั้งๆที่หน้าห้องกับหลังห้องนี่มันก็ไม่ใช่ใกล้ๆกันเลย
"แหม~~ เรื่องแบบนี้จะพลาดได้ยังไงชิมิจ้ะเพื่อนๆ"
ขนาดแพทที่ดูเหมือนจะไม่สนใจเท่าไหร่ก็ยังอดพูดขึ้นมาไม่ได้
ดูเหมือนว่าพราวจะจ้องมาทางนี้อยู่ตั้งแต่เริ่มเล่าเรื่องเหมือนกัน
"แล้วจริงๆ...ใครเป็นพี่ใครเป็นน้องกันล่ะจ้ะ?"
ในที่สุดลี่ลี่ก็อดทนไม่ไหวเลยชิงถามขึ้นมา...
.
.
สองหนุ่มหันมาสบตากันอย่างมีนัยสำคัญ
แล้วหันกลับไปพูดพร้อมเพรียงกันด้วยความครื้นเครง
.
"ความลับ~"
.
.
.
-----------------------------------------------------------
- บันทึกของวาโย -
July xx, 2008 @ home
คืนนี้ทั้งคืนหมอนั่นก็คงจะเอาแต่เล่นเพลงนั้น
ซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเดิม...
อยู่ข้างนอกนั่น ฝนตก อากาศก็เย็น
ชั้นเป็นห่วงมันจัง...แต่ตอนนี้
มันคงอยากร้องไห้อยู่คนเดียวล่ะมั้ง...
ทั้งๆที่รู้ว่าเจ็บปวด...แต่ก็ยังคงจมอยู่อย่างนั้น
อา...ความรักช่างทรงอานุภาพเหลือเกิน
กี่ปีแล้วนะที่ไม่ได้เจอวี...
ผ่านมาตั้ง 4 ปีแล้วเหรอเนี่ย...
หัวใจของเจ้าชายน้ำแข็งปิดตายมา 4 ปีแล้วเหรอ
.
คนที่ถือกุญแจห้องนั้น...ตอนนี้จะสบายดีรึเปล่านะ?
แล้วเค้าลืมไปแล้วรึเปล่าว่ามีคนนึงทางนี้รออยู่...
.
.
-----------------------------------------------------------
เค้าเรียกว่าอัพเลวชิมิคะ~~ 
เพื่อนๆก็ยังคาใจกันต่อไปว่าตกลงใครเป็นพี่ใครเป็นน้องกันแน่
แน่นอนว่า...มันก็ยังคงเป็นความลับต่อไป~~
.
ในที่สุดตอนนี้พเยียก็ได้ออกแล้ว~~เย่!!
ออกตัวไว้ก่อนเลยว่าพเยียไม่ใช่สาวน้อยอ่อนหวานซักเท่าไหร่
ออกจะเป็นสาวแก่นซะมากกว่า - -"
ที่สำคัญ...แม้จะอายุแค่ 12 แต่เธอก็เป็นไอดอลแล้วนะ!!
แม้จะไม่ใช่นักร้องดัง หรือดาราคิวทอง
แต่เธอก็มีแฟนไซต์เป็นของตัวเองเรียบร้อย~~
.
Side story เรื่องต่อไปจะเป็นเรื่องของวายุนะคะ
ใครเคยอ่านฟิคที่ยะแต่งคงจะเดาแนวเรื่องได้
เหอๆๆ...อยากร้องไห้กันอีกซักรอบมั้ย?
ต้องขออภัยนะคะที่วาดรูปไม่เก่ง เลยไม่ได้วาด
ถนัดไปทางแต่งฟิคซะมากกว่า ^^
.
ถ้า feed back ดีก็จะแต่งเร็วขึ้นนะ (ฮา)
*จดคาแรกเตอร์*
)
