ไม่มีรีวิวหนังนะ (ใครจะไปดูก็สบายใจได้ ไม่มีสปอยล์)
แต่จะเล่าบรรยากาศให้ฟัง ว่ามันเป็นยังไง
.
.
วันนี้ไปดูหนังกับมายเบลล่ามา
"สะบายดี หลวงพระบาง" (Good morning Luang Prabang)
ตอนแรกไม่ได้กะจะดูเรืองนี้หรอก
แต่เพราะไอ้หนังที่อยากดูมันเล่นตั้งบ่าย 4 แหนะ
เลยจิ้มๆดูเรื่องนี้กันไป...คุ้มกว่าที่คิดนะ~~
ดูไปก็อิ่มไปกับบรรยากาศในเรื่อง
ที่ทั้งสวย บริสุทธิ์ และเป็นธรรมชาติมากๆ
ขอชมผู้กำกับด้วยใจจริงค่ะ ^^
ดูแล้วอยากไปมากๆเลย ทั้งหลวงพระบาง
ปากซัน (Pakxan) ปากเซ (Pakse)
แล้วก็หลายๆที่ที่อยู่ในหนัง เค้าเลือกสถานที่ได้ดีมาก
แม้เนื้อเรื่องไม่ได้เด่น หรือดีอะไรซักเท่าไหร่
ออกจะธรรมดาๆที่เราเดาพลอตเรื่องได้ตั้งแต่แรก
แต่ตัวหนังมีความเป็นธรรมชาติอยู่เยอะมากๆ
ทั้งตัวละครที่เล่นได้เหมือนกำลังดูชีวิตคนจริงๆ
และบรรยากาศที่อบอวลอยู่ในเรื่อง...
.
ดูแล้วอยากไปเที่ยวลาวให้ได้ซะเดี๋ยวนั้น 555+
จดไว้ในใจว่าซักวันนึงวายะจะไปเที่ยวลาวแบบนั้นมั่ง
แต่ดูแล้วเรื่องแอบแทงใจตัวเองเหลือเกิน
มายเบลล่าก็ดูไปสะดุ้งไป (ฮา)
มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับความหวั่นไหวเวลามาอยู่ต่างถิ่น
ไกลหัวใจของคนที่เรารัก มันก็หวั่นไหวง่ายๆ
ตลอดเรื่องก็ได้มายเบลล่าเป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์
อธิบายวัฒนธรรมของฝั่งนู้นได้ดีทุกเรื่องเลย
มายเบลล่ารู้เยอะมากๆ เอาไว้ต้องศึกษาด้วยเยอะ
เจ้าชู้ = หล่อ (อันนี้ทำเอาเหวอนิดนึง)
น้ำล่า = น้ำเปล่า
มีอะไรอีกไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว TTATT
.
.
เรื่องของเราเริ่มเป็น"ความลับ"ตั้งแต่เมื่อไหร่...ยะไม่รู้
เมื่อก่อนมายเบลล่าไม่เคยปิด"เค้า"ว่าไปไหน ทำอะไร
หรือแม้แต่อยู่กับใคร...แต่ตอนนี้มันไม่ใช่
เรื่องของยะกลายเป็นความลับ...มายเบลล่าไม่อยากให้เค้ารู้
เพราะอยากจะอยู่กับยะให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
ยะไม่โกรธ เพราะเข้าใจ...เรื่องของหัวใจ ไม่มีใครถูกผิด
แต่ยะสงสารมายเบลล่า...ยะเหนื่อยแทน
ทั้งๆที่ไม่จำเป็นเลย ไม่จำเป็นต้องห่วงยะขนาดนี้
ยะอยากจะบอกมายเบลล่าว่าถ้าเหนื่อยขนาดนี้
ปล่อยยะไปดีกว่ามั้ย...จะได้ไม่ต้องทนเหนื่อยอีก
ยะไม่อยากทำให้ใครลำบากใจ...
.
ความลับไม่มีในโลก...
แต่บางครั้งกฏทุกกฏก็ย่อมมีข้อยกเว้น
ถ้าวันนึง"เค้า"รู้...
ยะคงจะไม่ได้เจอมายเบลล่าอีก
.
.
.
อยู่ใกล้กัน...แต่ผิวกายไม่ได้แนบชิด
จะมีก็แตะบ้างเป็นครั้งคราว
แต่เรารู้สึกได้ว่าหัวใจอีกฝ่ายกำลังเต้น
.
.
.
หัวใจของเราคงเชื่อมกันแล้วสินะ...
